Gentle Dew Drop

Friday, 11 January 2019

ഇത് വാങ്ങി ഭക്ഷിക്കുവിൻ

കൃതജ്ഞത ഹൃദയത്തിനു വലിയ ആഴം നൽകുന്നുണ്ട്
നല്കപ്പെട്ടതിനൊക്കെയും ഉള്ള സ്വീകാര്യതയാണത്,
മധുരമായതിനും കയ്പുള്ളതിനും.

നല്കപ്പെട്ടതാണെന്നുള്ള ബോധ്യം അത്  നൽകുന്നുണ്ട്
നല്കപ്പെട്ടതിലെല്ലാം ത്യാഗമുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവും.
കൃതജ്ഞതയിലെ സത്ത ആ ത്യാഗത്തിനു നൽകുന്ന മൂല്യമാണ്.

കൃതജ്ഞത ഉണരാതെ ബലികളെ ഗ്രഹിക്കാനാവില്ല
കൃതജ്ഞതയില്ലാതെ ത്യാഗം ചെയ്യാനുമാവില്ല.
"പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുകയാണ്‌ എന്റെ ഭക്ഷണം"

ജീവിതവും, ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നവയും വന്നവരും
സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ?
നല്കപ്പെട്ടവ എന്നതിലുള്ള കൃതജ്ഞത അതിലുണ്ടോ?
 ________________

എന്നും നൽകപ്പെടുന്ന എത്രയോ ബലികൾക്കുമേലെ കൈവച്ചുകൊണ്ടാണ് ഓരോ ദിവസവും കടന്നു പോകുന്നത്!
കൃതജ്ഞത വലിയ തുറവിയാണ്.
കയ്‌പേറിയ കടന്നുപോകലുകൾ കൃതജ്ഞതയോടെ പൂർത്തിയാക്കേണ്ടതുണ്ട്
പിതാവ് എനിക്ക് നൽകുന്ന പാനപാത്രം ഞാൻ കുടിക്കേണ്ടതല്ലയോ?
ഈ കൃതജ്ഞത കണ്ണുനീരിനിടയിലും സൗഖ്യദായകമാണ്,
കൃതജ്ഞത ഇന്നലെയുടെ നീറുന്ന ഭാരങ്ങളെ മാറ്റിക്കളയുന്നുമുണ്ട്.


നൽകപ്പെടുന്ന ധന്യതകൾ എത്രയോ ഏറെയാണ്!
ഓരോ ധാന്യമണിയും, പഴവും,
ഓരോ തുള്ളി വെള്ളവും ... എന്തും അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്
അവയിലൊക്കെയും, ത്യാഗവും മരണവുമുണ്ട്.
വാങ്ങി ഭക്ഷിക്കുവിൻ, വാങ്ങിക്കുടിക്കുവിൻ എന്ന് അവ പറയുന്നുമുണ്ട്
അവയൊന്നും പാഴാക്കപ്പെടരുത്
കൃതജ്ഞതയുടെ കുട്ടകളിൽ ശേഖരിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണവ.
അവയാണ് നാളെകളിൽ ഉള്ളിലെ സമൃദ്ധി.
കൃതജ്ഞതയിൽ സംതൃപ്തിയുണ്ട്,
അവിടെ അത്യാഗ്രഹമില്ല, അതിക്രമവുമില്ല.
സ്വീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതിലും അധികത്തിലേക്കുള്ള കടന്നുകയറ്റം ത്യാഗങ്ങൾക്കു വിലവയ്ക്കുന്നില്ല, പകരം, ബലികളെ കുപ്പയിലെറിയുന്നു
വിലക്കപ്പെട്ട കനികളാണവ.

സകലതും പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്
പരസ്പരം ചെയ്ത ത്യാഗത്തിന്റെയും സ്വീകാര്യതയുടെയും കഥ
ഈ കഥകൾ അറിഞ്ഞെങ്കിലെ വിശുദ്ധബലികളെ ഭക്തിയോടെ സമീപിക്കാനാകൂ.
അപ്പവും വെള്ളവും കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, അവ വന്ന വഴികൾ  പറഞ്ഞുതരുന്ന കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രങ്ങളും,   അർപ്പണ രഹസ്യവും അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ ജീവിക്കേണ്ടത്.
യഥാർത്ഥ ബലികൾ കാണേണ്ടതിനായി മനുഷ്യർ ദേവാലയങ്ങൾ വിട്ടു പുറത്തു വരട്ടെ, ചുറ്റും ജീവന്റെ ബലികൾ കാണുവാൻ കണ്ണുകൾ തുറക്കപ്പെടട്ടെ.

Saturday, 5 January 2019

കൊട്ടാരത്തിൽ തമ്പടിച്ച ജ്ഞാനികൾ

വേറെയും രാജാക്കന്മാർ  ഉണ്ടായിരുന്നു -
ചിലർ വിവേകികളും, ചിലർ വിവേകരഹിതരും.
വിവേകരഹിതർ കൊട്ടാരത്തിൽ തമ്പടിച്ചു,
തിരഞ്ഞു സമയം കളയുന്നതെന്തിന്?

അപ്രിയമായ സാന്നിധ്യങ്ങൾ തകർത്തുകളയണം,
സാധ്യമായ എല്ലാറ്റിനെയും നശിപ്പിക്കുക.
മതിലുകൾക്കുള്ളിലെ ജ്ഞാനം ശക്തികൾക്ക് വഴി പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നു,
വിവേകരാഹിത്യത്തിന്റെ തലമുറ അതിനെ പാടിപുകഴ്ത്തുന്നു,
സിംഹഗർജ്ജനമെന്നും ഇടിമുഴക്കം എന്നൊക്കെ അവർ അതിനെ വിളിക്കുന്നു,
കൂട്ടിലകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് സിംഹവും പരിവാരവും കണ്ണുതുറന്നു നോക്കട്ടെ.

ശക്തികേന്ദ്രങ്ങളിൽ തമ്പടിക്കുന്ന ജ്ഞാനികൾ ഉണ്ട് -
നക്ഷത്രങ്ങളെ വലവീശിപ്പിടിക്കാനും,
പൂക്കളെ വിരിയിക്കാനും,
ഭാവിക്കുവേണ്ടി സ്വർഗമുണ്ടാക്കാനും അവർ ശ്രമിക്കുന്നു,
ആഘോഷിക്കുന്നു...
ദീപാലങ്കാരങ്ങളുടെ ശോഭയിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ കാണാൻ വയ്യാതായി,
പൂക്കൾ ഇറുത്തെടുത്ത  ചെടികൾ തളിർക്കാതെയായി,
പാടത്തു വിത്തുമുളക്കാതെയായി...
ഒരു വിലാപം ഉയർന്നു കേൾക്കാം -
ഭൂമി അവളുടെ  സന്താനങ്ങളെക്കുറിച്ച് കരയുന്നു
അവളെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തുക അസാധ്യം,
എന്തെന്നാൽ അവൾക്കു സന്താനങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

വിലാപം പേമാരിയായി പെയ്തിറങ്ങി,
കൊട്ടാരത്തിന്റെ മേൽക്കൂരകൾ തകർത്തു,
അടിത്തറകൾ വിറച്ചു.
മതിലുകൾക്കുള്ളിലെ അഴുക്കുകളിൽ അവ ജീർണ്ണിക്കുന്നു,
കൊട്ടാരക്കെട്ടിലെ ഇരുളുകൾ  ചുരുളുകളിൽ പോലും  മങ്ങലേല്പിച്ചു.
മതിലകത്തെ ജ്ഞാനികൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
ധനവും ശക്തിയും നൽകൂ,
നമുക്ക് സാദ്ധ്യതകൾ നോക്കാം ,
അങ്ങകലെ എവിടെയോ താരങ്ങളിൽ നമുക്ക് പാർക്കാം.

ഉണ്ണിമിശിഹായെ കണ്ട ജ്ഞാനികൾ ഉള്ളിൽ പറഞ്ഞു:
ജ്ഞാനികളൊക്കെയും കൊട്ടാരം വിട്ട് പുറത്തു വന്നിരുന്നെങ്കിൽ!
തെളിനീരുള്ള ഉറവകൾ ഇനിയുമുണ്ട്,
പുതുമയുള്ള തളിരുകളുമുണ്ട്,
നീലിമയുള്ള ആകാശം ഇനിയുമുണ്ട്,
വിനീതർ ഭൂമി അവകാശമാക്കും.

Friday, 4 January 2019

കാത്തിരിക്കുന്നു അവനായ്, പതിവുപോലെ

"ഞാൻ അവനെ കാത്തിരുന്നു
ഞാൻ അവനെ അന്വേഷിച്ചു,
അവൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു
ഞാൻ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല
അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു അവൻ എന്നെ കണ്ടിരുന്നു
അവനുവേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നതും, അന്വേഷിക്കുന്നതും.
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ തിരിച്ചറിയാതിരുന്നത്?
ഞാൻ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല
കാരണം,
അവൻ അത്രമാത്രം പരിചിതനായി വരുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല: നഥാനയേൽ

ഓരോ ദിവസവും പതിവ് പോലെതന്നെ
പതിവുപോലെ എന്നും കാണുന്ന ആളുകൾ
എന്നും ചെയ്യുന്ന ജോലികൾ
ദിനത്തിന്റെ സന്തോഷങ്ങളും വേദനകളും പോലും ഒന്ന് തന്നെ
അതിനിടെ അവൻ കടന്നു പോകുന്നു.
കാത്തിരിക്കുകയും അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന എന്നെ കണ്ടു കൊണ്ടുതന്നെ
എല്ലാം പതിവ് പോലെ,
കിണർ, തീരം, പതിവ് പോലെ കയറുന്ന മല
കല്യാണവീടും കൽഭരണികളും
യാത്രചെയ്യുന്ന വാഹനം, പൂജയർപ്പിക്കുന്ന ദേവാലയം...
അവൻ എന്നെ കടന്നു പോയി
കാരണം
അത്ര പരിചിതരൂപത്തിൽ അവനെ കാണാൻ മാത്രം ഞാൻ ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ലായിരുന്നു

കോണിപ്പടി, ഒരു പ്രത്യേക വൃക്ഷം, സ്തൂപം, പിരമിഡ് ...
കൂടിക്കാഴ്ചയുടെ അടയാളങ്ങൾ
പതിവ് പോലെ ഒരു ദിനം, പതിവ് പോലെ ഒരു നിമിഷം,
എന്നാൽ ആ കൂടിക്കാഴ്ച
അതെല്ലാം മാറ്റിക്കളയുന്നു
എന്റെ ജീവിതവും ദൈവജീവനും
അറിഞ്ഞ ജീവിതവും അതിന്റെ മാനങ്ങളും
ജീവിതവും അതിലെ അറിയാത്ത രഹസ്യങ്ങളും
നസ്രത്തിൽനിന്ന് നല്ല ഫലങ്ങൾ വിളയുന്നു

ആ കാത്തിരിപ്പും അന്വേഷണവും
അവനെ തിരിച്ചറിയാൻ
എനിക്കുവേണ്ടിയുള്ള മിശിഹാ
എന്നിലുള്ള മിശിഹാ

അതിരുകളില്ലാതെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങുക
ദൈവമനുഷ്യ സംപ്രീതയിൽ വളരാൻ
ആ സ്നേഹം ദൈവവും മനുഷ്യരുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങളിൽ യാഥാർത്ഥ്യമാകുവാൻ ജ്ഞാനം നമ്മെ നയിക്കട്ടെ

_______________
See also As Usual at the Fig Tree

Monday, 31 December 2018

സ്വീകാര്യമായ മുറിപ്പെടുത്താത്ത സംവത്സരം

നല്ല നാളെ ഇന്നലെകളുടെ മുറിവുകളെ മായിച്ചു കളയട്ടെ. സൗഖ്യം  സ്വീകരിക്കുന്ന നമ്മൾ പലപ്പോഴും പുതിയ മുറിവുകളെ തേടുകയാണ്. എന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ കണ്ണുകളും കാതുകളും അടഞ്ഞുപോകുന്നത്? സ്വതാല്പര്യങ്ങൾ നന്മകളെ മുറിപ്പെടുത്തിക്കളയുന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ. അന്ധർക്കു കാഴ്ചയും ബധിരർക്കു കേൾവിയും ലഭിക്കുന്നത് സംവത്സരത്തിലേക്ക് സ്വജീവിതത്തെ തുറക്കാനാണ്. ബന്ധിതർ മോചിതരാവുകയും അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവർ സ്വാതന്ത്രരാവുകയും ചെയ്യും. പുതുസൃഷ്ടിയുടെ നിർമ്മലത ആഗ്രഹിച്ചു പുതിയ വർഷം വന്നുചേരട്ടെ. സ്വീകാര്യമായ മുറിപ്പെടുത്താത്ത സംവത്സരം.

Sunday, 30 December 2018

കാണാതായ തിരുക്കുടുംബം

സന്മനസുണ്ടാക്കുന്ന സമാധാനം ദൈവകൃപയോട് ആത്മാർത്ഥമായ പ്രതികരണങ്ങൾ നല്കാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കും, അങ്ങനെ ദൈവത്തിനു ഏറ്റം പരമമായ മഹത്വവും.
അത്തരം വലിയ ആത്മാർത്ഥതയാണ് ബെത്‌ലെഹെമിലെ  സാധാരണ കുടുംബത്തെ തിരുക്കുടുംബമാക്കിയത്. ദൈവാശ്രയബോധവും, കാത്തിരിക്കാനുള്ള ക്ഷമയും, നിർമല സ്നേഹവും അത്തരം സന്മനസുകളുടെ അടയാളങ്ങളാണ്.

വിശുദ്ധി ജനിക്കുന്നതും, വളരുന്നതും കുടുംബപശ്ചാത്തലത്തിലാണ്. ജനിച്ചുവളർന്ന അന്തരീക്ഷം ജീവിതവിശുദ്ധിക്ക് തനതായ മാനങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ട്. ഗൃഹാന്തരീക്ഷം ദേവാലയത്തിൽ നിന്നും തീർത്ഥസ്ഥാനങ്ങളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ്. ഭക്തിയുടെ മറകളില്ലാതെ തീർത്തും പച്ചമനുഷ്യരായാണ് നമ്മൾ വീട്ടിൽ ഇടപെടുന്നത്. അവിടെ നീരസവും, പൊട്ടിത്തെറികളും, അകൽച്ചയും, ഒരുമയും, കോപവും അനുരാഗവും ഉണ്ട്. കാരണം, സ്വഭവനങ്ങളിൽ നമ്മളെല്ലാവരും ശിശുക്കളാണ്. ഇവയൊക്കെയും ഏതു തരത്തിൽ സ്വാഗതം ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനം. സ്വന്തമെന്ന ഭാവം, ആത്മാർത്ഥമായ തുറവി, ദൈവസാന്നിധ്യത്തിലുള്ള വിശ്വാസം എന്നിവ നമ്മുടെ സമീപനങ്ങളെ മൃദുലതയണിയിക്കും. കാണാതെ പോയ വെളിപാടുകൾ  പരസ്പരം കണ്ടെത്തുമ്പോളാണ് കുടുംബത്തിലെ ഓരോ ശിശുവും ജ്ഞാനത്തിലും പ്രായത്തിലും ദൈവമനുഷ്യ സംപ്രീതിയിലും വളരുന്നത്.

കുടുംബത്തിൽ വിശുദ്ധി പിറക്കുന്നെന്ന് മാത്രമല്ല, കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തിൽ മാത്രമേ വിശുദ്ധി വളരുകയുള്ളു. കൃപയ്ക്കെതിരെ നിൽക്കുന്ന കയ്പുകളെ അലിയിച്ചു കളയേണ്ടത് കുടുംബബന്ധങ്ങളാണ്.  നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതരഹസ്യങ്ങൾ അത്ഭുതങ്ങളാണ്. ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിക്കാൻമാത്രം വിലയുള്ളവയാണവ. അവരുടെ നീറ്റലിലും ദേഷ്യത്തിലും രോഗത്തിലും ഏകാന്തതയിലും പോലും ഒരു വചനാംശമുണ്ട്. ഈ വെളിപാടുകൾ ദൂരെനിർത്തുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഒറ്റക്കുനടന്നു തളരുന്നതും, നിരാശരാകുന്നതും, വിശുദ്ധസ്നേഹങ്ങളെ അകറ്റിക്കളയുന്നതും. ഇത്തരം അകൽച്ച നമുക്ക് നൽകുന്ന നീറ്റലുകളെക്കുറിച്ചുള്ള തിരിച്ചറിവിലേക്കാണ് നമ്മൾ മടങ്ങേണ്ടത്. സ്വന്തമെന്ന ആഴം, അവിശ്വസ്തതയുടെ കയ്പുകൾപോലും അലിയിച്ചുകളയും.

ഭക്തിയുടെ ചിഹ്നങ്ങളും പ്രവൃത്തികളും ചിലപ്പോഴെങ്കിലും ഉള്ളിലെ കാപട്യങ്ങൾക്കു മറയാകുന്നുണ്ട്. ഭക്തിയെന്ന കാരണം കൊണ്ട് പരസ്പരം അകന്നുപോയ കുടുംബങ്ങളില്ലേ? ദൈവാശ്രയമില്ലാത്ത ഭക്തിപ്രകടനങ്ങൾ കുടുബങ്ങളെ ശൂന്യമാക്കുകയേയുള്ളു. ആത്മാർത്ഥമായ കരുതലാണ് ജീവനുള്ള ഭക്തി. ഹൃദയവിശുദ്ധിയാണത്, ജപക്രമങ്ങളല്ല. അപ്പോൾ ധൂപാർച്ചനയിലല്ല, പരസ്പരമുള്ള തെളിമയിലാണ് വിശ്വസ്തത; സ്വീകാര്യതയിലും, അലിവിലും, വിട്ടുവീഴ്ചയിലും ആരാധന തിളങ്ങുന്നുണ്ട്. പരിപാലനയിലും, കനിവിലും, പുഞ്ചിരിയിലും, രതിഭാവങ്ങളിലും ദൈവമുഖം വെളിപ്പെടുന്നുമുണ്ട്. അങ്ങനെയേ നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ ജീവിതസ്പർശമുള്ളവയും ആത്മാർത്ഥവും ആകുന്നുള്ളു. അതുകൊണ്ട്, എത്രയോ ശ്രദ്ധയോടും സൂക്ഷ്മതയോടും കൂടെ കുടുംബത്തിന്റെ പച്ചയായ ഭാവങ്ങളെ നാം സമീപിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അതിൽ സാധ്യമാകുന്ന കൃപാസ്പർശം നമ്മളെ ദൈവത്തിനു മുമ്പിൽ തുറന്നു വയ്ക്കും.
ലാസറിന്റെ കല്ലറക്കു മുമ്പിൽ  ദൈവമഹത്വത്തിനുവേണ്ടി കരയുന്നത് പെങ്ങളെന്ന ഒരു കുടുംബബന്ധമാണ്.  കുരിശിലെ മരണത്തിനുള്ള കരുത്തായത്, അരികെ നിന്ന അമ്മയുടെ സമർപ്പണത്തിലെ ആത്മാർത്ഥതയും. മോശയുടെ വാക്കുകൾക്ക് ബലം നൽകിയത് അഹറോനിലെ സഹോദരൻ, ദൈവം തരും മകനേ എന്ന് അബ്രാഹത്തെ വിങ്ങലോടെ പറയിച്ചത് ആ പിതൃത്വം. എലിസിബെത്തിനടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തുവാൻ മറിയത്തെ നയിക്കുന്നതും കുടുംബബന്ധം, മറിയത്തെ കേട്ടു മനസിലാക്കാൻ എലിസബെത്തിനു കഴിയുന്നതും അങ്ങനെതന്നെ.

നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾക്കും സമൂഹങ്ങൾക്കും ഒരു തിരുക്കുടുംബ സാധ്യത ഉണ്ട്. കുറവുകളുണ്ടെങ്കിലും, വേദനകളും രോഗങ്ങളുമുണ്ടെങ്കിലും സന്മനസ്സുകളുടെ ഉടമയാവട്ടെ നമ്മൾ. അങ്ങനെ നമ്മിൽ ദൈവത്തിനു മഹത്വമുണ്ടാകട്ടെ.

Thursday, 27 December 2018

കരുതൽ: വചനത്തിന്റെ കാതൽ


നന്ദി അർഹിക്കുന്ന എത്രയോ കരങ്ങളും മിഴികളും....
ഏറെയും അദൃശ്യവും, തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്തവയും, പരിഗണിക്കപ്പെടാത്തവയും

കരുതലുകൾ എത്രയോ മരണം ഉൾക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്!
അവതന്നെയാണ് ജീവൻ പകരുന്നതും.


വചനത്തിന്റെ കാതലാണ് കരുതൽ
കരുതൽ തന്നെയാണ് വചനത്തിന്റെ ആന്തരികജ്ഞാനം.
കരുതലുകളുടെ, പരിപാലനയുടെ രഹസ്യമാണ് വചനം.

പൂമ്പൊടി തൊട്ട് പറന്നിരിക്കുന്ന വണ്ടുകളുടെ മൃദുലകരങ്ങൾ
അപ്പം നൽകുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കൈകളാണ്.
ദൈവകരങ്ങൾ...
സൃഷ്ടിക്കുന്ന, രൂപപ്പെടുത്തുന്ന,
സൗഖ്യപ്പെടുത്തുന്ന, പരിപോഷിപ്പിക്കുന്ന
സ്വയം ശൂന്യമാകുന്ന കരുതൽ
പ്രപഞ്ചത്തിൽ എവിടെയും അതുണ്ട്
പുതുസൃഷ്ടി ഉള്ള സകലയിടങ്ങളിലും ...
സകലത്തെയും രൂപപ്പെടുത്തുന്ന,
സകലത്തെയും ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന
സകലത്തെയും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെടുത്തുന്ന
കരുതലിന്റെ വലിയ ജ്ഞാനം...

കരുതലിലെ ജ്ഞാനം!
കുഞ്ഞുങ്ങൾ മാത്രം അവ തിരിച്ചറിയുന്നു.

Wednesday, 19 December 2018

ബെത്‌ലെഹെം: പുഞ്ചിരിക്കാൻ ഒരു ധൈര്യം

പുഞ്ചിരിക്കാൻ ഒരു ധൈര്യമുണ്ടോ? ബെത്‌ലെഹെം  അത് നൽകുന്നുണ്ട്.

അവിടെ തിരക്ക് കൂട്ടുന്നവരോ മത്സരിക്കുന്നവരോ ഇല്ല,
ബാനറുകൾ ഉയർത്തിയിട്ടുമില്ല.
ജെറുസലേമിന്റെയോ ജെറിക്കോയുടെയോ അഹന്തകളില്ല

കുഞ്ഞിന് നൽകേണ്ടിയിരുന്നവയുടെ കുറവുകൾ അമ്മ കാണുന്നുണ്ട്
ഭാര്യക്ക് ലഭിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ശുശ്രൂഷകളെക്കുറിച്ച് യൗസേപ്പിനും അറിയാം.
എങ്കിലും, അവിടെ എല്ലാവരും കൃതാർത്ഥരാണ്
സങ്കല്പങ്ങളിൽ മെനയപ്പെട്ട ഒരു മിശിഹാരൂപവും അവിടെയില്ല, കുറവുകളിലെ അലിവാണ് അവിടെ ധന്യത.
സുരക്ഷയുടെ കൊട്ടാരങ്ങളെന്നല്ല, മറവിന്റേതായ ഭിത്തി പോലും അവിടെ ഇല്ല.
സത്രത്തിൽ അവർക്ക്  ഇടം ലഭിച്ചില്ല, ഭൂമിയുടെ മാറിടമാണ് അവനെ സ്വീകരിച്ചത്. കുളിരിൽ എത്തിനോക്കുന്ന കുഞ്ഞുനക്ഷത്രവും, പാൽനിലാവിൽ  വിടർന്നു നിൽക്കുന്ന പൂക്കളും, പരസ്പരം മിന്നിച്ചിരിക്കുന്ന മിന്നാമിന്നികളും, ഇടയരും, മന്നരും, ആടുകളും, പശുക്കളും ... അവിടെ സകലതും പരസ്പരം അയൽക്കാരാണ്.


സകല ജനത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള സന്തോഷത്തിന്റെ സദ്വാർത്ത.
 _____________________

നാളുകളായി നമ്മൾ  ദൂരത്ത്, എവിടെയോ അകലെ ആയിരുന്നു.
ഒളിഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്നോ?
കുരുങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നോ?
ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത അങ്ങുമിങ്ങും ഓടിനടക്കുകയോ?

ഭയപ്പെടേണ്ട!
കാലം കീറിമുറിച്ച മനുഷ്യനും,
മനുഷ്യൻ കാർന്നെടുത്ത ശ്യാമളതയും ധന്യമാകട്ടെ
അനുഗ്രഹീതമായ ഫലം ഇനിയും ഉണ്ടാകും
അത്യുന്നതന്റെ ശക്തി ആവാസം തുടരുകതന്നെ ചെയ്യും

പുഞ്ചിരിക്കാം, നിറയുന്ന മിഴിയോടെയും
____________________

ദുഃഖമറിഞ്ഞവരാണ് നമ്മളെല്ലാവരും
എങ്കിലും ദുഃഖവും വേദനയും അല്ലല്ലോ പൂർണ്ണസത്യം
മരണത്തിന്റെ നടുക്കവും, മുറിവുകളുടെ നീറ്റലും, ചലത്തിന്റെ ഗന്ധവും
ചരിത്രത്തിലൊരു സമയത്ത് മനുഷ്യനെ ഉത്തരമില്ലാതെ നിർത്തിയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ തന്നെ. വേദനയാണ് മനുഷ്യജീവിത യാഥാർത്ഥ്യം എന്ന ചിന്ത പോലും വിശ്വാസത്തിനുള്ളിൽ കയറിക്കൂടിയതും ആ ചരിത്രപശ്ചാത്തലത്തിൽനിന്ന് തന്നെ.
ദുഃഖത്തിന്റെ ഇടുങ്ങിയ താഴ്വാരങ്ങളാണ് ജീവിതമെന്ന് സ്വയം പഠിപ്പിച്ചും മറ്റുള്ളവരെ പഠിപ്പിച്ചും വേദനയെ കാമിക്കുന്നവർ,
മംഗളവാർത്തയുടെ സാരമറിഞ്ഞിട്ടില്ല
സുവിശേഷ ഭാഗ്യങ്ങൾ കേട്ടിട്ടില്ല
അവരാണ് ബെത്‌ലെഹെമിനെതിരെ മതിൽ തീർക്കുന്നവർ.
ഹേറോദേസിനേക്കാൾ അപകടകാരികളാണവർ
മാലാഖമാർ സമാധാനഗീതം പാടുമ്പോൾ,
അവർ ബെത്‌ലെഹെമിനെ നോക്കി വിലാപഗാനം പാടും.

പുഞ്ചിരിക്കാൻ ഒരു ധൈര്യമുണ്ടോ? ബെത്‌ലെഹെം  അത് നൽകുന്നുണ്ട്.