അതിസാധാരണമായ പരിശുദ്ധിയുടെയും ഭക്തിയുടെയും മൂടുപടമണിഞ്ഞു പരിശീലിക്കപ്പെടുന്ന പാഷാണ്ഡതകളെ കേരളസഭ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. അത് സന്യസ്തരിലും പുരോഹിതരിലും സഭാചിന്തയായും വിശ്വാസചിന്തയായും വേരുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞത് ദൗർഭാഗ്യകരമാണ്. ചരിത്രപരമായി നോക്കിയാലും പാഷാണ്ഡതകൾക്കെല്ലാം ദൈവിക പരിശുദ്ധിയേക്കാൾ മേന്മകൂടിയ മനോഹാരിതയുണ്ടായിരുന്നു.
