Gentle Dew Drop

ഓഗസ്റ്റ് 12, 2021

ജീവിതത്തിന്റെ ശ്രേഷ്ഠത

വെറുപ്പും അഹന്തയുമില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതത്തെയാണ് വിശുദ്ധിയുള്ളതായി കാണേണ്ടത്. അത്തരം ജീവിതത്തിലേ ആന്തരിക സമാധാനം ഉണ്ടാവുകയും ജീവന്റെ ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുകയും ചെയ്യൂ. ജീവിതത്തിന്റെ ശ്രേഷ്ഠതയെ വിചിത്രമായ രീതിയിൽ വരച്ചു കാണിക്കുന്ന പ്രവണതകൾ നമുക്കിടയിലുണ്ട്. സന്യാസിനിയോ വൈദികനോ നൃത്തം ചെയ്യുകയോ പാട്ടുപാടുകയോ ഫുട്ബോൾ കളിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അത് വലിയ കാര്യമാണ്, ദൈവത്തിനു മഹത്വമാണ്, എന്നാൽ അത് മറ്റുള്ളവർ ചെയ്‌താൽ ലോകത്തിന്റെ വ്യാപാരങ്ങളാണ്. അത് ദൈവികമാകണമെങ്കിൽ അവർ ഒന്നുകിൽ വൈദികരോ സന്യസ്ഥരോ ആകണം, അല്ലെങ്കിൽ അവർ കൈയിൽ ഒരു ബൈബിളോ മാതാവിന്റെയോ മറ്റോ പടമോ പിടിക്കണം. അപ്പോൾ അത് സാക്ഷ്യമായി.

ക്രിസ്തുവിന്റെ മൂല്യങ്ങൾ ജീവിക്കുന്നത് സാധ്യമാണ് എന്നത് ജീവിതത്തിൽ കാണപ്പെടുമ്പോഴാണ് അത് സാക്ഷ്യമാകുന്നത്. ഒരു പക്ഷേ ഒരാൾ ജീവിതത്തിൽ പാലിക്കുന്ന ക്രിസ്തീയ മൂല്യങ്ങൾ സ്വാധീനിക്കുന്നത് ആ വ്യക്തിയുടെ കുടുംബത്തെ മാത്രമാകാം, എങ്കിലും ക്രിസ്തീയവും ഫലദായകവുമാണത്. ശാന്തതയും സ്നേഹവും പാലിക്കുന്ന ഒരു നേഴ്സ് രോഗിയിൽ ക്രിസ്തുവിനെത്തന്നെ കാണുന്നുണ്ട്. ഡോക്ടറായ പുരോഹിതൻ രോഗിയുടെ അടുത്തെത്തുമ്പോൾ മാത്രം സംഭവിക്കുന്ന കാര്യമല്ല അത്. 


പരിഹാരം

ഉത്ഥിതനായ ക്രിസ്തു നൽകുന്ന പ്രത്യാശയിലേക്കു കടക്കുവാൻ, കരുണയുള്ള ആ ഹൃദയത്തിലേക്ക് നോക്കുവാൻ, ക്രിസ്തു നമുക്ക് നൽകിയ കൃപയെ അതിന്റെ നിറവിൽ സ്വീകരിക്കുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്ന  'ദൈവകരുണയുടെ യേശു' പരിഹാരങ്ങളിൽ സംതൃപ്‍തനാകുന്ന ഒരു പുതിയ ദൈവത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. 

ത്യാഗം, പശ്ചാത്താപം, പരിഹാരം എന്നിവയൊക്കെ പരസ്പരമുള്ള ബന്ധങ്ങളിൽ നമുക്ക് നവീകരണം നൽകണം, ക്രിസ്തുവിനൊത്തതല്ലാത്തതൊക്കെ ഇല്ലാതാക്കുവാൻ നമ്മെ സഹായിക്കണം. അതാഗ്രഹിക്കാത്ത ത്യാഗങ്ങളിൽ ആന്തരിക ചൈതന്യമില്ല. വേദന കണ്ടു തൃപ്തിപ്പെടുന്ന ദൈവം ക്രിസ്തുവിനു അന്യനാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ സഹനം സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്, വിശ്വസ്തതയുടെ പൂര്ണതയാണ്‌. ആ സ്നേഹവും വിശ്വസ്തതയും അനുകരിക്കാനുള്ള കൃപയാണ് നമ്മൾ തേടേണ്ടത്. അതാണ് ദൈവകാരുണ്യ ഈശോയോടുള്ള ഭക്തി.

....................... 

എഴുപതു പടികളുള്ള പള്ളിയുടെ നടകൾ അമ്പത് പ്രാവശ്യം കയറിയിറങ്ങാൻ 'ഈശോ' പറഞ്ഞുവത്രേ! ആ ഈശോയും ബൈബിളിൽ നിന്നോ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നോ അല്ല. 

ഓഗസ്റ്റ് 10, 2021

'ഇതിന്റെ' സുവിശേഷം

കറിയിൽ ഉപ്പു കൂടി പോയെങ്കിൽ, പല്ല് മഞ്ഞച്ചിരിക്കുന്നെങ്കിൽ, ടോയ്‌ലെറ്റിൽ ദുർഗന്ധമുണ്ടെങ്കിൽ, മുറിയിൽ പാറ്റാശല്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ 'ഇത്' ചെയ്തു നോക്കൂ... വീഡിയോ ആയും മറ്റു ലിങ്കുകളായുംപതിവായി കാണുന്ന ഒന്നാണിത്. ഈ 'ഇതിനെ' അനുകരിച്ച് ആത്മീയതയിലും ഇത് കടന്നു വന്നിരിക്കുന്നു.

ഇത് കിട്ടാൻ, ഇത് സാധിക്കാൻ, കാര്യങ്ങൾ നിറവേറാൻ, ഈ ബന്ധനം മാറാൻ 'ഇത്' ചൊല്ലി നോക്കൂ, ഇത് ചെയ്തു നോക്കൂ... ദൈവാരാധന പോലും 'ഇതിനു' വേണ്ടിയാണ്, അത്ഭുതങ്ങളുടെ ആരാധനയല്ലെങ്കിൽ ഒരു ഇതില്ല. സാധാരണ ആരാധന മതിയാവില്ല.

ആദ്യത്തെ ഇതുകൾക്കുള്ള ആധികാരികത സംശയാവഹമാണ്. അത്തരം ഇതുകളിലൂടെ അതും ഇതും കഴിച്ചും കുടിച്ചും ഇല്ലാത്ത അസുഖങ്ങൾ കൂടി വരുത്തി വച്ചവരുണ്ട്. രണ്ടാമത്തെ ഇതുകളിൽ അവയെ അനുഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉറവിടമാക്കി മാറ്റി വിഗ്രഹാരാധനയായി മാറുകയാണ് എന്ന വലിയ അപകടമാണ് അവിടെയുള്ളത്. Easy Tips. Easy Tools മാതൃകകളിലും ഇത് നടന്നു പോരുന്നു. എളുപ്പം അനുഗ്രഹം കിട്ടാൻ, എളുപ്പം വിജയിക്കാൻ, ... Live Well നുറുങ്ങുകളായാണ് പുതിയ പ്രവണത. പതിവ് പോലെ ഏതാനം പ്രാർത്ഥനകളും ബൈബിൾ വാക്യങ്ങളും 'ഉപയോഗിച്ച്' ജീവിക്കേണ്ട കല പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു.

മതവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലാത്തതിനെയെല്ലാം ഭൗതികത, ലൗകികത എന്നിങ്ങനെ വിധിക്കുന്നവർ തന്നെ അവർ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന ഇത്തരം ആത്മീയ ഭൗതികത തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ആത്മീയ വ്യാപാരം, ആത്മീയ ടൂറിസം, പ്രോഗ്രാമുകൾ, ആത്മീയ entertainment ദൈവരാജ്യത്തെ കൊണ്ടുവരില്ല, ക്രിസ്തുവിനെ അറിയാൻ സഹായിക്കുകയുമില്ല. "'അവരെല്ലാം' ലൗകികരാണ് ഞങ്ങൾ എടുത്തുകാട്ടുന്ന ഉദാഹരണങ്ങൾ അതേ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നെങ്കിലും അവർ ആത്മീയരാണ്." "ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ആത്മീയമാണ്" എന്ന കപടത വിശ്വാസത്തെ ശിഥിലമാക്കുന്നു.

ഉദ്ധരണികൾക്കുള്ളിൽ ക്ലിപ്പ് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന വാക്കുകളോ പേജുകളോ അല്ല ജീവദായകമായ ദൈവവചനം. ഇതിനു വേണ്ടിയും അതിനു വേണ്ടിയും ഉപയോഗിച്ചത് കൊണ്ട് അത് വിശ്വാസജീവിതമാകുന്നില്ല. ദൈവവചനം എന്നത് ജീവിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവാണ്. ആ ക്രിസ്തുവിനെ ആ വാക്കുകളിലൂടെ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നെങ്കിലെ അത് ഫലദായകമാകൂ. ചെയ്യേണ്ടതും ചൊല്ലേണ്ടതുമായ ഇതുകൾ കാര്യസാധ്യങ്ങൾക്കായുള്ള ഇതുകളാണ്. എത്ര ഭക്തിയോടെ ചെയ്താലും അവ വണങ്ങപ്പെടുന്ന വെറും ഇതുകൾ മാത്രമാണ്.

ഗോതമ്പിൽ നിന്നും

ശേഖരിച്ചു വെച്ച ഗോതമ്പിൽ നിന്നും ഓരോരുത്തർക്കായി അയാൾ വേണ്ടുവോളം കൊടുത്തു. ചിലർ അത് ഭക്ഷിച്ചു. ചിലർ ഭക്ഷണത്തിനാവശ്യമായതു മാറ്റിവെച്ചു ബാക്കി വിതച്ചു. ചിലർ അത് കുട്ടയിൽ അടച്ചു വെച്ചു. ഗോതമ്പ് വിതരണം നടന്ന ആ ദിവസം ഓരോ വർഷവും കുട്ട അലങ്കാരവും ആഘോഷവും നടന്നു. കഴിക്കാൻ ആവശ്യമുള്ളത് നിശബ്ദനായി കൊടുത്തു തുടർന്നത് വിതച്ചവനായിരുന്നു.

ഗോതമ്പു മണി അഴുകുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കില്ല. ഓരോ ദാനവും സ്വന്തം അകക്കാമ്പ് കാണും വരെ അഴുകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. കുട്ടയിൽ അടച്ചു സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന  ഒന്നും ആർക്കും ഒരു നന്മയും ചെയ്യുന്നില്ല.

പരസ്പരം പരിപോഷിപ്പിക്കാനാകും വിധം സമൂഹങ്ങൾക്കിടയിലും മറ്റു ജീവിവര്ഗങ്ങൾക്കിടയിലും ഒരു ജീവനപരിസ്ഥിതി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും, മാറ്റങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ക്രമാനുഗതമായി സ്വയം രൂപാന്തരപ്പെടുകയുമാണ് ആരോഗ്യപരമായ നിലനിൽപിന് ഉചിതം. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടുവോ ആ ക്രമങ്ങളാണ് നമ്മുടെ സാംസ്‌കാരിക നിർമ്മിതികൾക്കു പാഠമാകേണ്ടത്. അതിൽ അഴുകുക എന്നത് നാശമല്ല, ജീവദായകമാണ്. സ്വയം സംരക്ഷിക്കുകയും അടച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവ സ്വയം നശിക്കുകയാണ്. പരിണാമദശയിലും ഏറ്റവും ഉചിതമായിത്തീരുന്നത് ഏറ്റവും നന്നായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടുകൊണ്ടാണ്. ആ രൂപാന്തരത്തിൽ മറ്റു വർഗ്ഗങ്ങളുമായുള്ള സൗഹൃദം വളരെ പ്രധാനമാണ്. ശക്തികൊണ്ട് സ്വയം നിലനിന്നവക്ക് നാശമാണുണ്ടായത്.

കുട്ടകളിൽ അടക്കപ്പെട്ടു സംരക്ഷിക്കുന്നവ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ശൂന്യതയാണ്, അതുകൊണ്ടുതന്നെ പകരുന്നത് ദുഷ്ടതയും.

ഓഗസ്റ്റ് 09, 2021

കാലത്തിനു വിളക്കാവുന്ന മതം

ജീവിക്കുന്ന മതം ഒരു കാലത്തിനു ഉൾകാഴ്ചയാവേണ്ടതാണ്. ഇന്നുകളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ഇന്നലെകളും നാളെകളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ഇന്നുകളും ഈ ഉൾകാഴ്ചയാൽ ധന്യമാകേണ്ടതാണ്. മനുഷ്യൻ ചരിത്രനിർമ്മാതാവാണെങ്കിലും ഇന്നുകളെ നിർമിക്കുന്നതിൽ നമ്മെക്കാൾ വലിയ പ്രവർത്തനമാണ് പ്രപഞ്ചം  നടത്തുന്നത്. സംസ്കാരവും ജീവപ്രകൃതിയുമുൾക്കൊള്ളുന്ന ആ കാഴ്ച ദീർഘദർശനം കൂടിയാകുമ്പോഴേ ഒരു മതമെന്നത് ഈശ്വരചൈതന്യത്താൽ നയിക്കപ്പെടുന്നതാണെന്ന് കരുതാനാകൂ. സകലവിശദാംശങ്ങളും മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് ഭാവിയിലേക്ക് നടക്കുകയെന്നല്ല ഇതിനർത്ഥം. മുൻകൂട്ടി കാണാൻ കഴിയുന്ന പ്രവണതകളെ കണ്ടുകൊണ്ട് നന്മയിലേക്ക് നയിക്കേണ്ട വഴിയൊരുക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം. അത്തരം പ്രവണതകളെ  സംബന്ധിച്ചുണ്ടായേക്കാവുന്ന പ്രതികരണങ്ങളും സംഘർഷങ്ങളും ഇന്ന് രൂപം നൽകുന്ന  സാംസ്കാരികഘടകങ്ങൾക്ക് ആ കാലത്തിലേക്ക് ജീവനോടെ നടക്കുവാൻ വേണ്ട ഉൾകാഴ്‌ച/ഉൾസ്വരം പകർന്നു കൊടുക്കുവാൻ കഴിയുന്നു എന്നതാണ് ആ ഒരുക്കത്തിന്റെ അർത്ഥം.

സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവും ആരോഗ്യപരവുമായ തകർച്ച മാനവികവും സാംസ്കാരികവുമായ തകർച്ചയിലേക്കും സംഘർഷങ്ങളിലേക്കും നയിച്ചേക്കാവുന്ന ഒരു കാലത്തേക്ക് പതിയെ നമ്മൾ നടന്നടുക്കുകയാണ്. സമൂഹത്തെ ബാധിച്ചു തുടങ്ങിയെങ്കിലും മതം അതിന്റെ നിലവിലുള്ള നിഷ്ഠകളിൽ ഉറപ്പു കാണുകയാണ്. സമൂഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അവസ്‌ഥയെ കാണാൻ കണ്ണില്ലാത്ത മതങ്ങളെ സമയം തൂത്തെറിയും. പരസ്യകലയിലൂടെ ലാഭമുറപ്പാക്കുന്ന വ്യാപാരമേഖലപോലെ മതങ്ങളും വ്യാപാരത്തിലേർപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ജനപ്രിയമേറുന്ന പ്രവണതകൾക്കനുസരിച്ചു മതവിഭവങ്ങൾ വിളമ്പുന്ന  പുതിയ തന്ത്രങ്ങൾ നാളേക്ക് വിളക്കാവുന്നവയല്ല. പ്രേക്ഷകരെ/ശ്രോതാക്കളെ ആസ്വദിപ്പിക്കുന്ന/രസിപ്പിക്കുന്നവയാണ് മതഉത്പന്നങ്ങളും.  ചിരിപ്പിക്കുക എന്നതല്ല രസിപ്പിക്കുന്നതിലെ കാര്യം,  പങ്കെടുപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. അത് ചെയ്യപ്പെടുന്ന വഴികളെ വേണ്ടവിധം ഓരോ കാലവും വിശകലനം ചെയ്യേണ്ടത് കാഴ്ചയുടെ തെളിമക്ക് ആവശ്യമാണ്. 

സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ വികാസം, ആഗോളതലത്തിൽ നടക്കപ്പെടുന്ന ആശയവിനിമയം, താരാരാധന, ഫാഷൻ, സിനിമ, ചെറുതും വലുതുമായ കൃതികൾ, TV,  മ്യൂസിക് എന്നിവയൊക്കെ ദൈവങ്ങളെ വാഴ്ത്തുക മാത്രമല്ല രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. പ്രബലമായ മതങ്ങൾ എന്ന് സ്വയം വിളിക്കുന്ന സംവിധാനങ്ങൾ ഈ ദൈവങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ മനുഷ്യാവസ്ഥകളോട് സംഭാഷണത്തിലേർപ്പെടുന്നത് എപ്രകാരമാണ്? ആ ദൈവങ്ങൾക്ക് മതത്തിനുള്ളിൽ ഇടം ലഭിക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നതെന്താണ്? അതിന് ഇടം കൊടുക്കുന്നത് ആരാണ്?  

"What to do when nothing to do?" വളരെ ഗൗരവമുള്ള ഒരു മനുഷ്യാവസ്ഥയായി വളരുകയാണ്. ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഒരേ ഒരു പ്രവൃത്തി സ്വയം പ്രതിരോധിക്കുകയും അർത്ഥം തേടുകയുമെന്നതാണ്. അതിന് മതത്തിന്റെയോ വിശ്വാസങ്ങളുടെയോയൊക്കെ ഭാഷ പകരാം. വിശ്വസ്തതയെന്നും പാരമ്പര്യമെന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന യാഥാസ്ഥിതികത യഥാർത്ഥത്തിൽ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചോ മതത്തെക്കുറിച്ചോ പോലുമല്ല  രാഷ്ട്രീയമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പാണത്. ഓരോരുത്തരുടെയും ദൈവങ്ങളും മതങ്ങളും ശരികളായി പല്ലിളിച്ചു കാണിക്കും, ക്രൂരമായി വേട്ടയാടും. അത് കണ്ടിട്ടും തുച്ഛമായ ലാഭത്തിനു വേണ്ടി മൗനമായിരിക്കുന്ന മതനേതാക്കളെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ നോക്കുകുത്തികളായി സമയം വിലയിരുത്തും.

കാലത്തിനു വിളക്കാവുന്ന മതം ജീവിക്കുന്നത് അടയാളങ്ങളിലല്ല, ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ക്രമരീതികളിലുമല്ല, മനുഷ്യവംശത്തെയും ജീവസമൂഹത്തെയും ഒന്നായി മുന്നോട്ടു നയിക്കാനാവുന്ന ജീവിതശൈലികളിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടാണ്. 

ഓഗസ്റ്റ് 03, 2021

ഒരുക്കത്തിന്റെ സമയമാവേണ്ട ഈ കാലം ...

അനുരഞ്ജനത്തിലേക്കു വിളിക്കുന്ന ഇടയരെയോ പ്രവാചകരെയോ കാണാനില്ല. ഏതൊക്കെയോ ചീത്തവിളികൾ അവരെ താങ്ങിനിർത്തുന്നതുകൊണ്ടാവാം അവരുടെ മൗനാനുവാദവും പ്രോത്സാഹനവും! ക്രൂശിതനെ കുരിശിനോട് ചേർത്ത് നിർത്തിയത് ധൂപത്തിന്റെ സുഗന്ധവും ആരാധനാഗീതികളുമായിരുന്നില്ല, അന്ത്യത്താഴസമയത്ത് അവൻ പറഞ്ഞത് ജീവിതശൈലിയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ആരാധനാരീതിയെക്കുറിച്ചായിരുന്നില്ല.

ഒരുക്കത്തിന്റെ സമയമാവേണ്ട ഈ കാലം ദൈവത്തിന്റെ പേരിൽ ആരാധനാരീതികളെ ആരാധിക്കുവാൻ മർക്കടമുഷ്ടിയുടെ ബാധ കേറിയ കാലം. രീതികളും ബലികളും വിട്ട് ഇന്നുള്ള ദയനീയ അവസ്ഥയിൽ സേവനങ്ങളിൽ ദൈവത്തെ അനുഭവിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടുകയാണ്. സത്യത്തിന്റെയും സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും ഭാവങ്ങൾ കടന്ന് നന്മയാവാം മനുഷ്യസമൂഹത്തെ ഇനി നയിക്കേണ്ടത് (നന്മയിൽ സത്യവും സൗന്ദര്യവയും ഉൾച്ചേരുന്നതാണ്. പരസ്പരം മാറ്റി നിർത്താനാവില്ലെങ്കിലും പ്രകടമായ ഒരു സാമൂഹികസമീപനരീതിയായി ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലും ഇതിലൊന്ന് കൂടുതൽ പ്രബലവും അഭിലഷണീയമാകാറുണ്ട്).
കോവിഡും അത് സൃഷ്ടിച്ച സാമ്പത്തിക സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലവും വരും കാലത്തെ മനുഷ്യജീവിതത്തെ നന്മകളുടെ ആന്തരികനിധികൾ തുറക്കുവാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയാണ്. നന്മകൾ സഹവർത്തിത്വവും പങ്കുവയ്ക്കലും ഉൾകൊള്ളുന്നതുകൊണ്ട് അത്തരം സമീപനരീതികളെ ക്രിയാത്മകമായി പൊതുവായ ജീവിതധാരയാക്കുകയാണ് മതങ്ങളുടെ സമകാലീന പ്രസക്തി. പൊള്ളലേറ്റു മരണാസന്നമായ ഒരാളുടെ ശരീരം ഏറ്റവും ചെറിയ സ്പർശനത്താൽ പോലും വേദനിക്കും. എന്നാൽ, കാട്ടുതീയെരിയിച്ചു കളഞ്ഞ വനത്തിൽ പോലും ജീവന്റെ പുതുനാമ്പുകൾ മുളച്ചു വരുന്നത് ആന്തരികജീവൻ നശിപ്പിച്ചു കളയാത്തതു കൊണ്ടാണ്. മാത്രമല്ല സ്വയം രൂപാന്തരപ്പെടുത്തേണ്ടത് സാധ്യമാക്കിക്കൊണ്ടുകൂടിയാണ് അത് യാഥാർത്ഥ്യമാകുന്നത്. തൊട്ടാൽ വേദനിക്കുന്ന മതത്തിനു മനുഷ്യനെ ചേർത്തുപിടിക്കാനാവില്ല. മതം ജീവിക്കുന്നതിന്റെ അടയാളം കാണിക്കുന്നെങ്കിൽ അത് ചില്ലുകൂടിലിട്ട ഭൂതകാല അടയാളങ്ങളാവില്ല, സമയത്തിനൊത്ത് ഹൃദയങ്ങളെ ചേർത്തുനിർത്തുകയും ജീവനിലേക്കു വളരുകയും ചെയ്യുകയാണ് ജീവിക്കുന്ന മതം.
ഭക്ഷണദൗർലഭ്യം, സാമ്പത്തികത്തകർച്ച, കാലാവസ്ഥാ ദുരിതം, പുതിയ വൈറസുകളുടെ വളർച്ച തുടങ്ങിയവ പ്രവചനാതീതമാം വിധം അടിയന്തരാവസ്ഥകൾ സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്. കടന്നുപോകേണ്ട ഈ കാലത്തെ വ്യത്യസ്തമായ സാഹചര്യങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി കണ്ടുകൊണ്ട് നന്മകളുടെ ഒരു ജീവിതക്രിയ രൂപപ്പെടുത്തുകയാണ് മതങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത്. മനുഷ്യകുലം മുഴുവൻ ഇല്ലാതാകുന്ന ഒരു അവസ്ഥ വന്നു ചേർന്നാലും പരസ്പരം ആശ്വസിപ്പിച്ചും സമാധാനത്തിലും ആ അവസാനകാലങ്ങൾ ജീവിക്കാമല്ലോ.
ചെങ്കടൽ കടക്കുന്ന സമയത്താണ്, വരും കാലങ്ങളിൽ എങ്ങനെയാണു പെസഹാ ഭക്ഷിക്കേണ്ടതെന്നു ആലോചിച്ചു തീരുമാനിക്കണമെന്നും ചിലർക്ക് തോന്നിയത്.
ഒരു വെറൈറ്റി വേണ്ടേ? ഐക്യവും ഒരുമയും കൂട്ടാൻ മൂന്നുമണി മുതൽ അത്താഴം വരെ ചീത്തവിളി, ചെളിവാരിയെറിയൽ, ഉന്തുംതള്ളലും മുതലായവ ഉണ്ടായിരിക്കും...
ഈ ന്യൂ ജൻ പിള്ളേരുടെ ഒരു കാര്യം; തലമൂത്തവരൊക്കെ കണ്ടുനിന്നു രസിച്ചു. തങ്ങളുടെ പേരുകളും ഇടയ്ക്കു വരുമ്പോൾ അത് ചെറുക്കാൻ പരമ്പരാഗതമായ ചീത്തകൾ നാലഞ്ചെണ്ണം പറഞ്ഞു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. നാല് മണി പോലുമായില്ല, മുഖങ്ങൾ വികൃതമായി, പല്ലുകൾ നഷ്ടമായി. അത്താഴത്തിന്റെ മേശ ഒരുക്കാൻ പോലും ആളില്ല.

അഭിപ്രായങ്ങൾ കൊണ്ട് രൂപപ്പെടുന്ന ഒരു കളിമൺരൂപമല്ല ക്രിസ്തു. അത്തരം കളിമൺ ക്രിസ്‍തുവിനാണ് സംരക്ഷണം ആവശ്യമുള്ളത്. കയ്യപ്പാസും പീലാത്തോസും ഹേറോദേസും കൂടിയ കൂട്ടുകമ്പനിയാണ് സംരക്ഷണ ചുമതല ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നത്. ഹേറോദേസിന്റെ അരമനയിലെ വിരുന്നിനു ശേഷം വന്ന കല്പന സ്നാപകന്റെ ശിരസ്സറുക്കുകയെന്നായിരുന്നു. രാജാക്കൾ ഒത്തു കൂടിയ വിരുന്നു മേശയിൽ സാധാരണക്കാർക്കിടമില്ലായിരുന്നു. ക്രൂശിതന്റെ ബലിമേശ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ. ആ ബലിയനുസ്മരണവും അങ്ങനെയാവരുത്.

ജീവൻ പകരേണ്ടവയെ തന്നെ നാശകാരകമായി മാറ്റുന്നതിനെ poisonous chalice എന്ന് പറയാറുണ്ട്. ഈ പാനപാത്രമുയർത്തിയാണ് "നിങ്ങൾ ഇത് വാങ്ങി കുടിക്കുക" എന്ന് ഇന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്. വിഷമിറങ്ങി മരണം വ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു. വെറുപ്പ് കൊണ്ടും ചീത്തവിളികൾ കൊണ്ടും തുറക്കപ്പെടുന്ന കല്ലറയേതാണ്? അതിൽ നിന്നുയിർക്കുന്ന ക്രിസ്തു ആരാണ്? തീർത്ഥജലം നിറച്ചിരുന്ന കൽത്തൊട്ടികളിൽ അഴുക്കു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് കുറേപ്പേരെങ്കിലും അറിയുന്നു. അത് മാറ്റിയേ തീരൂ എന്ന് അവർക്കറിയാം. അവർക്കനുവദനീയമല്ലാത്തതിനാൽ നിരാശരായി അവർ അകന്നു പോകുമ്പോൾ ഇടയൻ ശാന്തമായ ജലാശയത്തിങ്കലേക്ക് പച്ചപ്പുൽത്തകിടികളിലേക്ക് അവരെ നയിക്കുന്നു. അവിടെ അവർ തൃപ്തരാക്കപ്പെടും. കനിവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി പങ്കുവയ്ക്കുന്ന അഞ്ചപ്പങ്ങൾ പുതിയ ആരാധനാരീതിയായിക്കഴിഞ്ഞു.

കേരളസഭയിലെ പ്രതിസന്ധികൾ വിശ്വാസികളെ അതിദയനീയമായി ഉലക്കുന്നുണ്ട്. രക്തച്ചൊരിച്ചിലിന്റെ കാലത്തു കുറേപ്പേർ വനാന്തരങ്ങളിലേക്കു പിന്മാറി എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ പരിപൂർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനിയാകാൻ മുന്നോട്ടു വയ്ക്കപ്പെട്ട ശക്തമായ ആത്മീയതയിൽ നിന്ന് മാറി തികച്ചും സാധാരണത്തങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങി ആത്മാർത്ഥവും ലളിതവുമായ ആത്മീയരീതികളും, സാധിക്കുന്ന നന്മകളും സൗഹൃദങ്ങളും സ്വർഗ്ഗമുറപ്പാക്കുന്ന ക്രിസ്തുമാർഗമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുതുടങ്ങിയ അനേകരെ ഇന്ന് കാണാം. ചീത്തവിളിയും, വെറുപ്പും ക്രിസ്തുവിന്റെ വഴിയല്ലെന്നു പറയാൻ ഒരു ഇടയനും പ്രവാചകനും തയ്യാറാവാത്തത് അവരെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കുന്നു.

കേരളസഭയിലെ പ്രതിസന്ധികൾ, എന്നാൽ, വളരെ കൊച്ചു കാര്യമാണ് എന്നു തോന്നുന്നു. ആഗോളതലത്തിൽ കത്തോലിക്കാ സഭയെ വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലാക്കിയേക്കാവുന്ന പ്രവണതയാണ് American Catholicism. അത് അമേരിക്കയിലെ കാത്തോലിക്കാ വിശ്വാസികളെക്കുറിച്ചല്ല, അവരുടെ പൊതുവെയുള്ള വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുമല്ല. മറിച്ച്, ആഗോള കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി യാഥാസ്ഥിതികവും വിഭാഗീയവും അസഹിഷ്ണവുമായ നിലപാടുകൾ സ്വീകരിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന 'കത്തോലിക്കാ' വിശ്വാസം ആണത്. അവസാനകാല വെളിപാടുകൾ, മരിയൻ ദർശനങ്ങൾ തുടങ്ങി വളരെ വിശ്വസനീയമായ മതരൂപങ്ങളിലൂടെ  അവരുടെ ഇടുങ്ങിയ ആശയങ്ങളെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ അവർ വിജയിക്കുന്നുണ്ട്. സംഭാഷണങ്ങളും സംവാദങ്ങളും അവർ സ്വാഗതം ചെയ്തേക്കില്ല. വിശ്വാസം അവർക്കു ആദർശമാണ്, തത്വങ്ങളാണ്. സഭ രാജകീയമായി ഭരിച്ച കാലങ്ങളിലെ പ്രൗഢിയിൽ പൗരോഹിത്യവും അതിന്റെ മാസ്മരികതയും തുടരുകയും, സഭയുടെ സർവ്വാധികാരം കുറെ സംവിധാനങ്ങളിലെങ്കിലും കാണപ്പെടുകയും ചെയ്യണം എന്ന് കരുതുന്നവരാണിവർ. ആധുനിക ലോകത്തെ മനുഷ്യനും സംസ്കാരവുമായി വിശ്വാസം ഏതു തരത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു എന്നത് തീർത്തും അകറ്റി നിർത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് അവർ. സങ്കീർണമായ ഒരു ലോകക്രമത്തിൽ വിശദാംശങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു പറഞ്ഞു സമൂഹങ്ങളെയോ സംസ്കാരങ്ങളെയോ നയിക്കാൻ ഒറ്റയുത്തരങ്ങൾ നമുക്കില്ല. പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഓരോ കാലഘട്ടത്തിനും നൽകുന്ന ജീവസാന്നിധ്യത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞേ നമുക്കു മുന്നോട്ടു നടക്കാനാകൂ.

വിശദമായ വിശകലനം സാധിക്കുന്നവർക്ക് ഇത്തരം പ്രവണതകൾ എങ്ങനെ നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെയും നമ്മൾ വിശ്വസിക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്ന് മനസിലാക്കാം. ഉറവിടങ്ങളും വികസനരീതികളൂം മനസിലാക്കാം. തല്പരലക്ഷ്യങ്ങളുള്ള ദർശനങ്ങൾ പ്രചോദനങ്ങളോ വെളിപാടുകളോ അല്ല. അത്തരത്തിൽ ആഴത്തിൽ പോവുകയെന്നത് എല്ലാവരെയും സംബന്ധിച്ച് അത്യാവശ്യമല്ല. വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ പിളർപ്പുകളും സംഘർഷങ്ങളും വളരുകയും കൂടുതൽ പ്രബലമാവുകയും ചെയ്യുന്ന നാളുകളിൽ ക്രിസ്‌തുവിനെ തിരിച്ചറിയേണ്ടത് ഹൃദയത്തിന്റെ നൈർമല്യത്തിലാണ്. പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാനും, നന്മ ചെയ്യാനും, കരുണ കാണിക്കാനും പഠിപ്പിച്ച ക്രിസ്തുവിനെ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കുക. ഇല്ലെങ്കിൽ എത്ര വലിയ ഭക്തിയും ആരാധനയും, ജ്വലിക്കുന്ന പ്രവാചകനും, വഴി പറയുന്ന ഇടയരും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടണം. ക്രിസ്തുവിന്റെ പിന്നാലെ നടക്കുക. ആരും ഒറ്റയാവില്ല, അവന്റെ ഹൃദയമറിഞ്ഞ ഏതെങ്കിലും മഗ്ദലേനക്കാരിയും ദൈവം സ്നേഹം മാത്രമെന്ന് തൊട്ടറിഞ്ഞ ഒരു യോഹന്നാനുമൊക്കെയുണ്ടാകും. 

ഒരു കാലചക്രം കടന്നു തിരികെയെത്തിയാൽ, ഇന്നത്തെ ഗ്രീക്ക് ദേവാലയങ്ങൾ പോലെ അവശേഷിക്കുന്ന ബലിപീഠങ്ങളും അടച്ചിട്ട ദേവാലയ വാതിലുകളും കണ്ടേക്കാം.  


ഓഗസ്റ്റ് 01, 2021

ബലിമേശയിൽ

ജീവന്റെ അപ്പമായ ക്രിസ്തുവിനെ സ്വന്തം ശരീരത്തിലും സഭയെന്ന ശരീരത്തിലും അറിയാതെ, ശരീരമായിത്തീർന്ന  അപ്പത്തെ മനസ്സിലാക്കാനാവില്ല. ജീവന്റെ അപ്പത്തെ അറിയേണ്ടത് അനുരഞ്ജനവും ഐക്യവുമുള്ള സമൂഹത്തിലാണ്. അപ്പോഴേ വാഴ്ത്തി വിഭജിച്ച അപ്പത്തിലെ ജീവസാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കാനാകൂ.

ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഉയർത്തേണ്ട ഹൃദയങ്ങളിൽ നിറയുന്ന വികാരം അസഭ്യവും ആക്രോശവുമാണെങ്കിൽ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ബലികൾ ദൈവജീവനെ നിരസിക്കുന്നവയാണ്, മരണത്തെ സ്വയം പുൽകുന്നതാണ്. നമ്മിൽ മരണം വസിക്കുന്നതിന്റെയും ജീർണതയുടെ അവസ്ഥകൾ കൂടുന്നതിന്റെയും കാരണം ഇതാവാം. അപ്പത്തിൽ വസിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനെ ആരാധിക്കുന്നെന്നു നടിക്കുകയും പരസ്പരം ദ്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ ക്രിസ്തുവിനോട് കാണിക്കുന്ന ആക്ഷേപം കൂടിയുണ്ട്.

സ്വയം വിവേചിച്ചു നോക്കാതെ അപ്പം ഭക്ഷിക്കുന്നവർക്ക് ക്രിസ്തുവിൽ ഭാഗഭാഗിത്തമില്ല. ബലിമേശക്കു ചുറ്റും, ജീവൻ നൽകുന്ന അപ്പത്തിനു ചുറ്റും തിങ്ങിക്കൂടുന്ന അണികളും സ്തുതിപാഠകരുമല്ല ക്രിസ്തീയത വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്, മറിച്ച്, ക്രിസ്തുവിന്റെ കൂടെ ബലിമേശയിൽ സന്നിഹിതരാകാൻ ഒരുക്കമുള്ളവരാണ്. അനീതിയാൽ വിശപ്പും ദാഹവും സഹിക്കുന്നവരുടെ ഒട്ടിയ വയറുകൾ ദിവ്യകാരുണ്യത്തിന്റെ മേശയും സക്രാരിയുമാവേണ്ടതാണ്. ആ ബലിമേശ വിശാലവും അരികില്ലാത്തതുമാണ്, എന്നാൽ അവിടേക്കു വരാനുള്ള വാതിൽ ഇടുങ്ങിയതാണ്. മാംസളഹൃദയമുള്ളവർക്കേ അകത്തുകടക്കാനാകൂ.

ബലിവേദി അഹന്തയുടെ സ്ഥാപനത്തിനുള്ള ഇടമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, വിഭജിക്കപ്പെടുന്ന അപ്പത്തിന്റെ സാന്നിധ്യമായി തെരുവീഥികളിലും രോഗിക്കിടക്കക്കരികിലും സ്നേഹപ്രകാശനവുമായി സ്വയം കൂദാശയാകുന്ന ആളുകൾ കൂടി വരുന്നുണ്ട്.